Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Cuaderno de bitácora. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Cuaderno de bitácora. Mostrar tots els missatges

dimecres, 15 de juny del 2016

Cuaderno de Bitácora, 15 de junio de 2016

Nº de singladura: 8·               · Partida: PAC2 ·                · Destino: PAC4 ·             ·Falta: 0 día·

Comienza la singladura de buen cariz, ya en la cúspide de nuestro objetivo. Hoy será mi última entrada en este cuaderno y, como nos han propuesto haré una vista atrás para resumir este viaje, empezaré por el principio, con total sinceridad y sin ánimo de Me acuerdo perfectamente de nuestra primera misión, había que debatir sobre cómo tenían que ser las pautas para trabajar en equipo. Yo tenía muy claro que en mi debut, debía ser la primera en escribir sobre un tema, días antes había estudiado el vídeo que nos había recomendado el profesor consultor, tenía resumidos los cuatro puntos clave e incluso había elaborado lo que sería mi primera intervención. 

Así pues el día señalado sólo tuve que copiar y pegar, cumpliendo así mi objetivo y restando a dos intervenciones más y la conclusión. Como dijo el profesor consultor, me fui fijando en qué compañeros tenían ideas parecidas... al final lo que iba haciendo es descartar compañeros por su incapacidad para seguir los designios del profesor. 
Cerrado el debate, se inició el intercambio de propuestas para formar grupo; como soy muy precavida y tenía claro con qué compañeros no quería hacer grupo decidí esperar y no iniciar una propuesta ni enrolarme en ningún grupo. Hasta que vi la propuesta de Laura; era perfecta, justo lo que había venido a buscar en este grado.
Desoyendo mi idea inicial, me uní al grupo sin saber quiénes serían mis compañeros y decidí que así fuera. Una semana después nos consolidamos como grupo y al día siguiente para romper el hielo y haciendo un alarde de originalidad, pensé dos nombres por empezar con algo y esperé. Se dice que quien espera... desespera, en este caso, fue así. Hoy lo puedo decir, estuve  a un día de pedir que me cambiaran de grupo.
Pero me armé de paciencia, ¿mi mayor temor? El paso del tiempo, ¿mi freno? la idea de pensar que no me concernía a mí ciertas aportaciones ya que no había sido yo quien había creado el grupo. No fue hasta dos días antes de entregar la PAC que empezamos a movernos, concretamos el tema sobre el que íbamos a tratar y el día siguiente empezamos a trabajar con los acuerdos iniciales. Seguramente, si lo hubiéramos empezado a tratar con más tiempo, habríamos hecho un trabajo mejor. 
Así fue, como acabamos nuestra primera PAC, con un pelín de retraso.

 La segunda PAC, sin duda fue la más caótica de todas, al no tener bien estructurada la forma de toma de decisiones, todo el proceso se hacía de manera muy lenta. Si hubiera sido un trabajo individual, no hubiera tenido tantos males de cabeza ni berrinches en casa. Aquí tienes que tener en cuenta que yo tenía clara tres premisas:
  1. Yo no era la dueña del grupo y eso me impedía moralmente tener iniciativa para tomar decisiones.
  2. Que mis acciones no generaran ningún conflicto.
  3. No hacer nada que no estuviera previamente acordado con mis compañeros.
Al final, la primera y la tercera por necesidad acababa por incumplir mis ideas, pero es innegable que la que más daño ha hecho al final es la de evitar conflictos, porque sí, los evitaba con mis compañeros, pero entonces los tenía conmigo misma y esos, son más difíciles de lidiar.
Si bien, esto también me ayudó a no llevar a cabo todas las tareas, que aunque quería, sabía que no debía. Así que me dediqué a hacer sugerencias.
El tiempo pasaba y necesitábamos una manera de poder hablar de manera sincronizada, ya que prácticamente nuestras conversaciones eran hoy escribías una noche y te contestaban la noche siguiente. Y aquí vino un momento de frustración, ya que no todos los compañeros tenían la disponibilidad de cedernos un poco de su vida privada, pero al final pudimos resolver la cuestión, creamos un grupo de whatsapp. Nos ayudó a resolver los problemas que teníamos a la hora de interpretar lo que teníamos que hacer, que al principio nos costó bastante.
De hecho, esto fue un grave problema porque debido a un malentendido la planificación no la hicimos hasta el último momento, yo entendí que bastaba con tener un calendario con las tareas planificadas de manera abstracta y que además no se había que entregar, así que hasta que no vi que sí teníamos que adjuntar la planificación, no entré en pánico. Otra PAC que atrasaríamos.
Por la falta de comunicación, no teníamos definida cómo sería el formato de nuestra página principal del Site, y moralmente estaba impedida a hacer yo la primera o establecer un patrón, por si alguien no estaba de acuerdo, así que esperé a que lo hicieran y me adapté. 

La tercera PAC fue la que realmente nos consolidó como grupo, en la que más relajada pude estar. Sabía que no era lo correcto, que el profesor consultor pedía que con la información que habíamos buscado y compartido (cosa que no hicimos), lo pusiéramos todo en común y juntos redactáramos toda la información que pondríamos en el Site, pero dada antiguas experiencias, sabía que eso no era factible para nuestro grupo, así que la mejor manera sería dividir el trabajo y que cada uno se centrara en los puntos que quisiera.   
Esta PAC estuvo transcurriendo sin incidentes hasta que por un error de interpretación por mi parte entendí que el mapa conceptual tenía los conceptos equivocados y estaba mal estructurado, así que lo tuvimos que volver a hacer prácticamente de cero. 
Restando eso, esta vez pudimos completarla sin incidentes y en el tiempo previsto.

Esta última PAC ha sido la que menos en común hemos hecho, ya que salvo la primera parte y esta última de finiquitar el site, tanto la valoración como la defensa ha sido un trabajo individual. No quiero alargar esto mucho más, sólo quiero agradecer a mis compañeros por su trabajo y compañía. Aunque ha sido duro, ha sido un placer trabajar con vosotros, espero que nos volvamos a encontrar en alguna otra asignatura. A vosotros, hasta siempre.

Finaliza la singladura ya en la cúspide, ha sido un viaje largo, pero esta sólo es una parada, pues el viaje del conocimiento nunca acaba. Esta ha sido mi verdad, para terminar, quiero despedirme con un vídeo y así romper un poco la atmósfera emotiva. Que coste que si nunca había puesto un vídeo es por cuestión estética, ya que no pegaba jaja.

Nos leemos,

Laura Benimeli Castillo

dijous, 2 de juny del 2016

Cuaderno de Bitácora, 02 de junio de 2016


Nº de singladura: 7·             · Partida: PAC2 ·              · Destino: PAC4 ·            ·Faltan: 13 días·


Comienza la singladura de buen cariz, esta vez ya en tierra; esta semana es la penúltima, ya he completado mi misión de valorar el grupo Documentalistas, mañana toca defender nuestro proyecto.


Podríamos decir, que aún con mapa en mano me he perdido, concretamente dos semanas, cumpliendo así el cliché que dicta que las mujeres no entienden los mapas.

¿Qué ha pasado? te preguntarás, creo que es justo que explique esta ausencia. A modo de resumen puedo decir que confundí la fecha de entrega de la PAC de otra asignatura que era el 30/05/2016 por, ah el treinta de junio? Tengo un mes entero, pues ya lo haré. Por suerte para todos, el día 27 salí de mi error y como es de imaginar ese fin de semana no hice otra cosa.

...¿Tú también te has dado cuenta de que falta una semana? yo también. Y no tengo justificación. Supongo que ese cambio me ha hecho perder la rutina que había creado. 

Por mi parte, ayer realicé la valoración del grupo de Documentalistas, me ha gustado, sobretodo porque complementaban quizá muy bien nuestro proyecto. Al principio pensaba que hablarían de la figura del Content Curator, pero lo han realizado centrándose más en el contenido, muy interesante. 

Finaliza la singladura en tierra, mañana defenderé y explicaré el porqué de nuestro trabajo, seguramente después de este debate, podríamos hacer un site mejorado. Healers 2.0.

Nos leemos pronto,

Laura Benimeli Castillo

diumenge, 15 de maig del 2016

Cuaderno de Bitácora, 15 de mayo de 2016


Nº de singladura: 6·             · Partida: PAC2 ·          ·Destino: PAC4 ·        ·Falta: 1 mes·


Comienza la singladura de buen cariz navegando a remo; esta semana finalizamos y entregamos la PAC 3, por primera vez más coordinados, por ello, hemos podido entregarla en el tiempo establecido y casi sin estrés.

Finalizada la PAC 3, hemos atracado en la PAC 4 y estamos a sólo un mes de finalizar  este viaje, que empezó a paso un poco torpe; pero que espero que lleguemos a la meta pisando firmemente. 

A pesar de que estoy contenta con el resultado de nuestra wiki; sé que no está del todo hecho como el profesor consultor nos pedía, pero temía que de esa manera no acabáramos a tiempo, de todas formas, aún estamos a tiempo de reestructurar algunas cosas. 

Al final mi miedo con el mapa conceptual no era infundado, entendí mal el concepto y hasta pocos días antes de entregar la PAC no me paré a mirar cómo estaba desarrollado un mapa conceptual y aún así, no he sido capaz de expresarlo en el nuestro. 

Por mi parte, si echo la vista atrás puedo reconocer mis errores: incapacidad de delegar trabajo y el peor de todos, mi propensión a evitar el conflicto. Cualquiera podría decir que eso no es un problema, que hace que sea una compañera que no es problemática, pero para mí si comportaba un hándicap, ya que prefería dar mi opinión por si era contraria a la de mis compañeros.

Finaliza la singladura en tierra, he de leer aún los puntos que nos ha expuesto el profesor consultor. Espero poder llevar a cabo mi papel como coordinadora y no repetir mis errores pasados.

Nos leemos pronto,

Laura Benimeli Castillo

diumenge, 8 de maig del 2016

Cuaderno de Bitácora, 8 de mayo de 2016


Nº de singladura: 5·     · Partida: PAC2 ·        ·Destino: PAC4 ·      ·Faltan: 7 días y 1 meses·


Comienza la singladura de regular cariz navegando a palo seco a rumbo PAC3, esta semana estamos ultimando los preparativos para finalizar la PAC, tenemos el mapa conceptual prácticamente acabado y estamos en pleno desarrollo del site.


Esta es la PAC más corta
El proyecto grande; nuestra wiki ya va viento en popa. Tenemos repartidos los puntos claves y estamos inmersos en el desarrollo. Por otro lado, en el mapa conceptual creo que hemos hecho un gran trabajo y eso ha sido gracias a la colaboración de todos. Prácticamente estamos en la recta final de la asignatura, y una vez tengamos redactada la wiki podremos decir que se ve tierra en el horizonte.

Mi miedo acerca del mapa conceptual al final fue para nada, ya que lo hemos resuelto velozmente, en dos días tuvimos el problema resuelto. Faltan cuatro días para presentar el site más o menos en su versión definitiva y yo creo que este mes podremos presentarlo en tiempo, ya que esta vez cada uno sabemos lo que tenemos que hacer. 

Por mi parte, he resumido (copy&paste) toda la información que había recopilado en un word para tenerlo más a mano y esta noche empezaré a desarrollar mi punto. Esta semana quizá me he relajado incluso en demasía, eso sí, he aparcado los videojuegos. 

Finaliza la singladura navegando a palo seco, a falta de desarrollar siete puntos en el site, cierro el cuaderno más segura de nuestro equipo que nunca.

Nos leemos pronto,

Laura Benimeli Castillo

diumenge, 1 de maig del 2016

Cuaderno de Bitácora, 1 de mayo de 2016


Nº de singladura: 4·     · Partida: PAC2 ·        ·Destino: PAC4 ·      ·Faltan: 14 días y 1 meses·



Comienza la singladura de buen cariz navegando a remo con el aparejo de cruz; esta semana hemos finalizado la PAC 2, no sin estrés. Pero al final conseguimos ponernos todos de acuerdo y remar hacia la misma dirección.


Esta semana realizamos la planificación que nos propuso Abdelali y pudimos entregar la PAC.
Gracias a mis compañeros acabamos a tiempo, lo cual me da esperanza de que en estas dos PACs que faltan no me tengo que preocupar tanto, ya que sé que están ahí y que cumplen.

Esta será la PAC más corta, si bien no hay mucho que hacer tampoco hay que dormirse, había probado una de las páginas que recomendaba el profesor consultor, no creo que el mapa conceptual nos sea un problema, en lo que a continente se trata, pero sí el contenido, ya que al ser un tema tan ambiguo quizá nos cueste un poco en decidir cuales serán las palabras claves.

Por mi parte, me estoy empezando a relajar un poco más, pero como soy sufridora por oficio me cuesta estar tranquila. Eso sí, he de hacer una confesión, he estado sufriendo síndrome de abstinencia y he estado jugando algunos días. Pero bueno, intentaré que no vuelva a pasar o al menos no afecte al desarrollo del proyecto. 

Finaliza la singladura navegando a remo con el aparejo de cruz, nos falta repartir las partes que vamos a realizar del site, pero confío que en estos días nos pongamos de acuerdo y podamos tener para la fecha prevista esta PAC.

Nos leemos pronto,

Laura Benimeli Castillo.

diumenge, 24 d’abril del 2016

Cuaderno de Bitácora, 23 de abril de 2016

Nº de singladura: 3·     · Partida: PAC2 ·        ·Destino: PAC4 ·      ·Faltan: 21 días y 1 meses·


Comienza la singladura de buen cariz navegando a mixta con aparejo de cuchillo; esta semana ha sido estresante y estamos navegando peligrosamente hacia un Iceberg como el Titanic.
Desde que Joan nos comentó las fallas que tuvimos a la hora de redactar el tratado inicial, se han ido haciendo patente en el grupo las carencias señaladas.
Yo ya dije en una entrada antigua que no sé trabajar en grupo, me estresa mucho no saber cuándo podremos tener la actividad lista. Si hubiera sido otro grupo lo hubiera hecho todo, pero estoy haciendo un esfuerzo y confiar en mis compañeros. 

Yo creo que sí, nos falta comunicación y sin duda planificación. Pero estoy segura de que en la siguiente PAC no cometeremos los mismos errores.

Finaliza la singladura navegando a mixta con aparejo de cuchillo; aún nos falta compartir los archivos en el zotero y quedan muchos puntos por aclarar de la planificación, pero nos mantendremos a flote.

Ánimo compañeros

Laura Benimeli Castillo

dissabte, 16 d’abril del 2016

Cuaderno de Bitácora, 16 de abril de 2016




Nº de singladura: 2·     · Partida: PAC2 ·        ·Destino: PAC4 ·      ·Faltan: 29 días y 1 meses·




Comienza la singladura de buen cariz navegando a vela; esta semana ha sido breve en contenidos pero hemos hecho grandes progresos que nos acerca cada vez más al siguiente puerto.


Ya tenemos formada la estructura de la wiki, seguramente de aquí al último día cambiará radicalmente (seguro que para bien). Aún tenemos que negociar el tema del diseño; es difícil poner a cuatro personas de acuerdo pero estoy segura de que en esta semana podremos tenerlo listo.

Por mi parte me falta aún crear mi página personal y aquí es cuando vamos a chocar por primera vez con el diseño, que como dice Laura, es algo que tendríamos que haber planteado antes. Ya que ahora me pone en la disyuntiva de usar el patrón creado por mis compañeros o seguir con la idea que tenía pensada. Pero bueno, como todo, primero tengo que hablarlo con mis compañeros.

Y el último trabajo que nos queda pendiente es el de la búsqueda compartida entre nosotros. Si esto aún queda pendiente creo que es por la falta de planificación que tenemos, espero que en la próxima PAC resolvamos estos puntos con más eficacia. 

Finaliza la singladura navegando a vela; espero tener lista entre hoy y mañana mi página personal para realizar una búsqueda más activa de información, además de buscar un clasificador de ficheros que nos sea sencillo a todos de utilizar y empezar a guardar archivos. 

Nos leemos pronto,


Laura Benimeli Castillo

dissabte, 9 d’abril del 2016

Cuaderno de Bitácora, 9 de abril de 2016


Nº de singladura: 1·        · Partida: PAC2 ·             ·Destino: PAC4 ·            ·Faltan: 6 días y 2 meses·



Aquí narraré mi desempeño en el grupo Healers, ya que se nos propone hacer un diario, he querido hacer una analogía entre la navegación marítima y la navegación por la web.

Hoy a las 2200 se da por iniciada mi singladura en este blog.

Se nota que es la primera vez que todos los integrantes formamos un grupo de trabajo online; al principio todos teníamos muchas dudas, nos hemos retrasado en algunos aspectos porque queríamos estar seguros de estar todos de acuerdo con lo que se hacía. Pero poco a poco, estamos empezando a crear una simbiosis entre nosotros. Hemos despejado nuestras dudas, reafirmado el sentimiento de grupo, nuestro barco ha soltado amarres y ahora navega firme.

Por mi parte, hay muchas cosas que quiero hacer; pero creo que de todos, quizá soy la más novata haciendo grupos de trabajo. No quiero acaparar todos los quehaceres del grupo y no sé como gestionarlo, porque tampoco quiero parecer mandona. Tengo que trabajar esa parte.

Hemos atracado en el primer puerto que es este blog y vamos rumbo a nuestro siguiente destino: el site. Espero que no nos dejemos nada por el camino y sólo me queda desearnos lo mejor.

Nos leemos pronto,

Laura Benimeli Castillo.